Ιστορική Επιμέλεια: Πύρινος Λόγιος
Όταν ο Μέγας Κωνσταντίνος ανέβηκε στον θρόνο της Ρωμαїκής Αυτοκρατορίας το 324 μ.χ. κάνει μια αναθεώρηση αυτής και βλέπει πως ο Χριστιανισμός, η ανατολική Θρησκεία, έμελλε να γίνει η Θρησκεία η οποία θα αποτελέση τον δεσμό της πολυφυλετικής Αυτοκρατορίας του.
Επιπλέον είδε πως η Ρώμη βρισκόταν μακρυά από τις κυριότερες επαρχίες της ανατολής απομονωμένη σε μία χερσόνησο η οποία μετά την εισβολή του Αννίβα αδυνατούσε να ανακάμψει. Οι πολυπληθέστερες, πλουσιότερες και οι πλέον πολιτισμένες περιοχές της Αυτοκρατορίας του, ήταν όλες στην Ανατολή, δηλαδή στον Ελληνικό και Ελληνιστικό κόσμο.
Εκεί ήσαν όλες οι μεγάλες πόλεις, πλην της Ρώμης, όλα τα μεγάλα κέντρα του πολιτισμού, Αλεξάνδρεια, Αντιόχεια, Δαμασκός, Πέργαμος, Εφεσος, Σμύρνη, Θεσσαλονίκη, Αθήναι, Κόρινθος, όλες Ελληνίδες πόλεις. Εκεί ήταν επίσης και τα Πανεπιστήμια, τα επιστημονικά εργαστήρια, οι Φιλοσοφικές και καλλιτεχνικές σχολές, τα έργα τέχνης και πάνω απ΄όλα, ο πλούτος της γνώσεως, δηλαδή οι μεγαλύτερες βιβλιοθήκες του γνωστού τότε κόσμου. Αρα λοιπόν, η καρδιά της Αυτοκρατορίας του χτυπούσε στην Ανατολή.
